13-10-08

Dienst voor Onthaalouders viert ‘dag van de Onthaalouder’

Traditioneel wordt elk jaar op 12 oktober ‘dag van de kinderopvang’ gevierd. Wat eerst een feestdag was voor de kinderverzorgster, is op enkele jaren tijd uitgegroeid tot ‘dag van de kinderopvang’. Hét moment bij uitstek om kinderverzorgster, onthaalouder en begeleider in de buitenschoolse kinderopvang in de bloemetjes te zetten.

 

De dienst voor Onthaalouders van Oostende vergastte zijn onthaalouders op een culturele uitstap, gevolgd door een etentje. Op vrijdagavond 10 oktober bezochten ze, onder leiding van een gids, de Amandine. Daarna volgt een traktatie op een spaghetti in de bistro Grand Café du Bassin.

Met dit gebaar wil ik en de dienstverantwoordelijken van de dienst voor Onthaalouders alle onthaalouders bedanken voor hun grote inzet. Want dag na dag vangen zij samen, met veel liefde, om en bij de 400 baby’s en peuters op.

 

De dienst voor Onthaalouders van Oostende is een stedelijke dienst die erkend is en gesubsidieerd wordt door Kind en Gezin. Zij voorziet in dagopvang van kinderen bij onthaalouders vóór ze naar de basisschool gaan en – in mindere mate - in buitenschoolse opvang tot 12 jaar.

Het team van de dienst waarborgt een permanente begeleiding van de aangesloten onthaalouders en de opgevangen kinderen, streeft een goede communicatie na in de relatie tussen ouders, onthaalouders en de dienst en handelt de administratieve taken af die eigen zijn aan de dienst.

 

De groep onthaalouders die is aangesloten bij de dienst, groeide in twee jaar tijd van 47 naar 58, een grote uitzondering in vergelijking tot de andere diensten in Vlaanderen. De inspanningen van het Stadsbestuur zijn daar zeker niet vreemd aan. Zo krijgen alle onthaalouders jaarlijks een locatiesubsidie uitbetaald van 500 euro, berekend op hun prestaties van het jaar voordien en kunnen ze sinds dit jaar gratis kindermateriaal ontlenen bij de uitleendienst waar ze voorheen een waarborg voor moesten betalen.

 

De dienst voor Onthaalouders is trouwens nog steeds op zoek naar nieuwe onthaalouders, vooral in het centrum van Oostende. Voor verdere inlichtingen kunt u terecht op nummer 059/807652.

Voor de kinderverzorgsters van de andere Stedelijke Kinderopvanginitiatieven had ik ook een verrassing klaar. Zij kregen na hun werkweek een badverwenset mee naar huis.

Op deze manier wil ik graag mijn waardering tonen voor het zware werk dat de kinderverzorgsters verrrichten. ik wens hun dan ook allemaal een leuke "dag van de kinderverzorgster".

Vanessa Vens.

 

 

14:31 Gepost door een Oohstende voor bewoners, bedrijven en bezoekers in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-10-08

De Nieuwe Stad Oostende

In de Oostendse volksmond wordt de wijk “de Apenplaneet” genoemd. De Nieuwe Stad telt 712 appartementen en zowat 1200 inwoners. De wijk kent een sterke aanwezigheid van ouderen, meer dan 40% van de inwoners is ouder dan 60 jaar. Daarnaast is er de laatste jaren een hand over hand toenemende instroom van allochtonen. In deze wijk werken opbouwwerk en shm zeer goed samen. We praatten over één en ander met Vanessa Vens (directeur van de Oostendse Haard) en opbouwwerker Filip Loobuyck (Samenlevingsopbouw West-Vlaanderen).

Hoe is het begonnen?

Vanessa: Ik ben met Samenlevingsopbouw gaan praten nadat ik onze wachtlijsten eens goed bestudeerd had, ik zag daar steeds meer kwetsbare gezinnen op staan. De Nieuwe Stad geldt al als één van de meest kwetsbare wijken in Oostende. De sociale mix van vooral oudere Oostendenaren met een steeds toenemend aantal van allochtone gezinnen, verdiende mijns inziens bijzondere aandacht.

Hoe begin je als opbouwwerker aan zo’n job?

Filip: Via een bewonersbevraging heb ik de problemen en de potenties van de wijk in kaart gebracht. Begin 2006 ging het leefbaarheidsproject ‘Nieuw Leven in de Nieuwe Stad’ in samenwerking met de shm’s De Gelukkige Haard en de Oostendse Haard concreet van start. Onder deze slogan zet Samenlevingsopbouw van 2006 tot eind 2008 samen met de bewoners acties op om het samenleven en de leefbaarheid in de wijk te verbeteren. Daarnaast wil Samenlevingsopbouw ook komen tot een betere communicatie tussen de shm’s en de huurders. Daarbij maken we maximaal gebruik van reeds beproefde methodes zoals participatie en empowerment.

Hoe waren de eerste reacties?

Filip: Vanwege de bewoners kregen we al snel positieve reacties en medewerking. De bevraging leverde ons natuurlijk een zeer nuttig instrument op om de bewoners vrij snel positief te stemmen. Nadat de bevraging verwerkt was, werd een wijkvergadering georganiseerd waar aan de mensen gevraagd werd om prioriteiten te bepalen. Dit heeft geleid tot een driesporenbeleid: verbetering van de woonomgeving en de netheid, de communicatie tussen de huurders en de shm’s en tenslotte samenleven in diversiteit.

Is zo’n bevraging voor een shm niet pijnlijk confronterend als blijkt dat er een probleem is in de communicatie met de huurders?

Vanessa: Ik heb daar geen probleem mee. Als je als organisatie wil verbeteren, dan moet je de zwakke punten kennen. Uiteindelijk is zo’n bevraging de eerste opstap naar een verbeterde werking.

Filip: Uiteindelijk bleek dat de mensen hier eigenlijk heel tevreden bewoners waren, er waren wel zaken waar men zich aan ergerde. De bevraging sloot af met de vraag wat naar de toekomst toe de grootste bekommernis was. Daaruit kwamen duidelijk twee punten naar voren: ten eerste wilde men niet dat er nog bijgebouwd werd en ten tweede was men bang voor een massale instroom van allochtonen. Men was bang dat de Nieuwe Stad zou verworden tot een soort ghetto.

Vanessa: Ik herinner mij nog dat ik op één van de eerste bewonersvergaderingen heel open gesproken heb over het toewijzingsbeleid van de Oostendse Haard. Het is namelijk zo dat heel wat van de oorspronkelijke bewoners hun toewijzing te danken  hebben aan politieke tussenkomsten. Dat ging 30 jaar geleden nu eenmaal zo. Uiteraard denken net die mensen dat dat nu nog altijd zo is en dat de Oostendse Haard er als het ware voor “kiest” om steeds meer toe te wijzen aan allochtone gezinnen. Ik heb dan met handen en voeten moeten uitleggen dat wie bovenaan een wachtlijst staat, ook een woning toegewezen krijgt. Daarbij maakt het niet uit of het om allochtone mensen, Antwerpenaren of Oostendaren gaat. Het heeft mij behoorlijk wat moeite gekost om dat uit te leggen.

Filip: Ik probeer dan ook van mijn kant uit te leggen dat er gewoonweg veel allochtone gezinnen op de wachtlijst staan en dat er dus in de toekomst ook veel zal worden toegewezen aan allochtone gezinnen, of de oorspronkelijke bewoners dat nu graag zien of niet. Je moet de mensen op dat gebied dan ook duidelijk zeggen waar het op staat, ook al betreft het een boodschap die niet echt populair is. Dat er “slechts” 12% mensen van allochtone gezinnen in de wijk wonen, daar hebben die oudere bewoners absoluut geen boodschap aan. Zij hebben dertig jaar lang gewoond in een monoculturele wijk en zien er tegen op om zich op hun oude dag te gaan aanpassen aan mensen die uit exotische aandoende culturen komen. Als opbouwwerk hebben wij een paar initiatieven ontwikkeld die mensen de kans geven om van vreemde culturen te proeven. Dit met de bedoeling het wederzijds begrip te vergroten.

Kan je daar wat voorbeelden van geven?

Filip: Vorig jaar hebben we een dessertenhappening georganiseerd. Ik ben gaan praten met een aantal gezinnen van diverse afkomst, maar ook Vlaamse. Er is hun gevraagd om een dessert te bereiden dat typisch is voor hun land van herkomst. Dat dessert kon dan in het wijkrestaurant genuttigd worden door alle bewoners die daar zin in hadden. Daar zijn 200 wijkbewoners op af gekomen en zo ontstaan er dan wederzijdse contacten die langzaam maar zeker het begrip vergroten. Als ik dan zie dat een paar dagen daarna een Oostendse bewoonster aan de bushalte staat te kletsen met een buurvrouw uit de Dominicaanse republiek, dan mag ik vast stellen dat dergelijke initiatieven zinvol zijn. Dat is een belangrijke eerste stap voor de leefbaarheid in de Nieuwe Stad.

Jullie doen ook nogal wat met cultuur in deze wijk, zo vond hier in het kader van Theater aan Zee het project Stabilisé plaats.

Vanessa: Theater aan Zee is een gerenommeerd festival. Maar het project in de Nieuwe Stad was eigenlijk het eerste dat plaats vond in een woonwijk. Het stadsbestuur wilde graag een project in een woonwijk zien en uiteindelijk werd er geopteerd voor de Nieuwe Stad.

Filip: Dat is uitgegroeid tot een tiendaags cultureel volksfeest voor en door de wijkbewoners van de Nieuwe Stad. We hebben onder andere postkaarten gemaakt die naar alle andere Oostendenaren gestuurd werden. Het waren postkaarten met mensen van de wijk als sterren. Gewoon al die foto-shoot, daar wordt nu nog over gepraat. Dat heeft heel wat betekent voor de eigenwaarde van de buurtbewoners. Daarnaast werden er nog allerlei evenementen georganiseerd. Gedurende de 3 weken bezetten de mensen van het extravagante collectief cirQ vzw het centrale plein in de wijk. Het Cardijnplein werd omgetoverd tot een leuke ontmoetingsplaats met caravans, terras, podium en dansvloer. Meteen het centrale punt voor tal van projecten met en voor de bewoners. 

Vanessa: Zo werd er een reuzengroot decor geschilderd van de Oostendse dijk met zee en strand. Hieraan werkten 40 mensen uit de buurt mee. Op het dak boven op de 13de verdieping van één van de appartementen werden hoofdkussenslopen met daarop zinnen uit straffe verhalen van de buurtbewoners ‘uitgehangen’. Buurtbewoners traden op als gids bij rondleidingen en zij brachten hun, soms emotionele, verhalen. Er werd ook een ganggalerij opgezet met zelfgemaakte kunstwerken van buurtbewoners in een lege hal van één van de appartementsblokken. Daarnaast was er ook nog een hondenpretpark en werd er een race-wedstrijd gehouden voor elektrische rolstoelen: Stabilisé koerse.

Filip: In totaal werkten meer dan 60 wijkbewoners op één of andere manier aan het festival mee. Vrijwilligers die de bar, catering, gidsbeurten, onthaal, opkuis,…verzorgden. Daarbovenop werden er iedere dag hapjes klaar gemaakt door de buurtbewoners, die op het terras geserveerd werden. Van Oezbeekse taart tot Congolese vispapillotten, van Nigeriaanse gefrituurde bananen tot Belgische appelbeignets. Zo proefde iedereen die het wenste van een andere onbekende specialiteit. Vreemden van elkaar werden plotseling buren. Ook het hondenpretpark was minder gek bedoeld dan men zou denken. Er werd er een receptie voor honden georganiseerd waarop symbolisch de laatste hondendrol begraven werd. Daarbij was de Dodenfanfare aanwezig om voor de muzikale omlijsting. Eén en ander was zeer geschift van opzet, maar het heeft hondenbezitters en andere wijkbewoners dichter bij elkaar gebracht.

Je gaat het hierbij niet laten heb ik begrepen, Filip.

Filip: Het aanwenden van de sociaal-artistieke methodiek om iets los te werken zal ook na Stabilisé verder gezet worden. Het vertrekken vanuit de potenties en talenten van de bewoners is hierbij de sleutel tot succes. De nadruk zal komen te liggen op een nieuw sociaal-artistiek project: “Uut mien hérte”. Insteek hierbij zijn belangrijke datums en gebeurtenissen uit het leven van wijkbewoners. Met dit materiaal worden dan verschillende sociale én artistieke projecten opgezet: een documentaire, een publicatie, werk in openbare ruimte, foto’s en een soort wijkkrantje. Het sluitstuk van dit alles zal een theaterproductie zijn met wijkbewoners op de planken. Daarmee zullen we in de loop van het voorjaar 2009 op tournee trekken. Dit alles in samenwerking met toch wel gerenommeerde kunstenaars zoals Geertui Daem, die de theaterproductie zal regisseren en Rik Delrue, die de getuigenissen van de wijkbewoners verzameld.

Vanessa: Ik voel mij verplicht hierbij een belangrijke kanttekening te maken. Dergelijke projecten kosten geld en zijn enkel mogelijk door sponsoring. Voor “Uut mien hérte” is er inbreng door de Cultuurdienst van de stad Oostende, de Nationale Loterij  en Hart voor West-Vlaanderen. Als shm kunnen wij logistieke ondersteuning bieden, maar meer ook niet. Ons geld is immers afkomstig van de bewoners zelf, en we zijn het aan hun verplicht om daarmee toch zuinig om te springen.

Wat hebben jullie daarnaast nog bereikt met de wijkwerking?

Filip: We merkten al snel dat we de jongeren van de leeftijd van 8 tot 12 in de wijk moeilijker bereiken. Daarom hebben we een circusproject opgezet in samenwerking met Circusatelier. We hebben gedurende een tiental woensdagnamiddagen circusworkshops opgezet en dan hebben de jongeren een optreden kunnen geven in de wijk zelf. We hebben gemerkt dat dit heel erg aanslaat. Daarbij moet je wel enige moeite doen om die groepen te bereiken. Het volstaat niet om flyers uit te delen. Ik heb de mogelijkheid om zelf zeer laagdrempelig te werken en die jongeren rechtstreeks aan te porren om te komen via huisbezoeken. Om dergelijke projecten te doen slagen helpt enig doorzettingsvermogen wel.

Hoe moet het nu verder in de toekomst?

Filip: Mijn opdracht loopt tot eind 2008. Over het vervolg bestaat nog niet veel duidelijkheid. Zoals zo vaak is het een kwestie van financiële middelen. Ik ben van mening dat mijn werk hier nog niet af is. Zo zou ik iets willen doen rond een buurtmoestuin in de wijk. Dit zou kunnen uitgroeien tot een markt waar de mensen hun groenten kunnen verkopen of bijvoorbeeld soep zouden kunnen maken.

Vanessa: Wij zijn alleszins zeer sterk vragende partij om dit project verder te zetten. Filip heeft al heel wat positieve dingen gerealiseerd in de Nieuwe Stad en de wijk heeft ook echt nood aan iemand als Filip.

 

08:41 Gepost door een Oohstende voor bewoners, bedrijven en bezoekers in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02-10-08

MAZOUTACTIE SP.A Oostende: Gezinnen besparen door gezamenlijke aankoop stookolie

MAZOUTACTIE SP.A Oostende

Een gezamelijke actie van de sp.a gemeenteraads- en OCMW fractie.

 

 

De prijs van de stookolie is in vijf jaar meer dan verdubbeld! De enorme vraag naar olie in de wereld, maar ook handige beursspeculanten zorgen ervoor dat de energieprijzen steeds nieuwe records breken. Sp.a Oostende wil hier iets aan doen.

 

Voorzitter Jan Vanroose : "sp.a vraagt dat de regering iets doet aan de levensduurte, maar Leterme en co hebben geen oren naar de noden van de mensen. We kunnen niet blijven wachten op Brussel. Dus steken we zelf de handen uit de mouwen in onze eigen stad. Door met velen samen mazout te bestellen, kan iedereen een serieuze korting krijgen."

 

Nu de herfst voor de deur staat, zien vele mensen met een bang hart de mazoutfactuur tegemoet. Voor vele gezinnen betekent de aankoop van mazout een serieuze financiële aderlating. "Met deze actie willen we daadwerkelijk iets doen aan de levensduurte", verduidelijkt Vanroose. "Onze actie staat open voor iedereen, zodat iedereen van een fikse korting kan genieten. Men kan via een gezamenlijke aankoop vele tientallen euros op een stookolietank besparen."

 

Wil je meestappen in de groepsaankoop? Stuur de bijlage ingevuld terug voor 9 oktober naar:

sp.a Mazoutactie, J. peurquaetstraat 1, 8400 Oostende.

BESTELFORMULIER STOOKOLIE OOSTENDE

Terugsturen vóór donderdag 9 oktober 2008 naar mazoutactie -

sp.a Oostende, J. Peurquaetstraat 1, 8400 Oostende of deponeren in de bus.

IK, ONDERGETEKENDE

ADRES POSTNR

TEL GSM E-MAIL

IK BESTEL LITER MAZOUT VOOR LEVERING IN DE TWEEDE HELFT VAN OKTOBER 2008

Ik verbind mij ertoe de factuur aan de leverancier te betalen bij levering. Onder geen beding is

organisator aansprakelijk voor mogelijke niet-betaling of voor welke schade dan ook. De organisator ontvangt geen enkele vergoeding. De handtekening onder

dit formulier en het terugsturen ervan maken deze bestelling volwaardig en onherroepelijk.

Gedaan te Oostende op . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 2008 Handtekening . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Mijn stookolietank is ook bereikbaar als ik niet thuis ben

Tevens zorg ik ervoor dat ik in orde ben met de milieuwetgeving ( groene dop = herkenning).

sp.a Oostende gehouden deze factuur te betalen, noch is deJA - NEEN (schrappen wat niet past).

18:55 Gepost door een Oohstende voor bewoners, bedrijven en bezoekers in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |